Tasmańska Masakra Bronią Półautomatyczną

lub inaczej – dlaczego w Australii regulacja dostepu do broni wydaje sie odnosić sukcesy?

W roku 1996, 28 kwietnia w Port Arthur, turystycznym miescie u wybrzezy Australijskiej Tasmanii, szaleniec Martin Bryant dokonal masakry za pomocą broni palnej. Zginelo 35 osob a 23 zostaly ranne. Źródło

Oprocz niewymiernej tragedii ludzkiej, bezposrednim rezultatem czynow Bryanta, prawie natychmiastowe i ogolnokrajowym bylowprowadzenie National Firearms Agreement, czyli Narodowe Porozumienie w Sprawie Broni Palnej. Prozumienie to wprowadzilo nowe, restrykcyjne zasady dostepu do broni, wirtualnie eleminujac mozliwosc posiadania broni typu samopowtarzalnego i/lub z magazynkami o wiekszej pojemnosci. Prawo bylo jednolite dla wszystkich terytoriow skladowych Australi. Warto nadmienic, ze mniejszy lub wiekszy poziom kontroli nad bronia zawsze w Australi istnial, chociaz stopien tej kontroli byl rozny dla poszczegolnych czesci panstwa. Rownolegle, jako iz mamy do czynienia a krajem Anglosaskim, gdzie prawu ciezej dzialac wstecz, rzad rozpoczal program wykupu broni nalezacej do obywateli. W wyniku strachu, nakreconego przez media i rzad oraz grozb kary, ponad milion sztuk broni zostal dobrowolnie oddany w rece rzadu. Osiagniecie to bylo obwolane jako sposob na zakonczenie przemocy z uzyciem broni. Od roku 1996 istotnie zaczela malec ilosc zabojstw oraz innych przestepstw  popelnienych przy uzyciu broni palnej.

 

Przy tak wielkim sukcesie rzadu gdzie mozemy dopatrzec sie problemu? Otoz diabel jak zwykle tkwi w szczegolach. Analizujac statystyki przedstawione przez sam rzad Australijski, mozemy zauwazyc, ze w roku 1996 nie nastapil dramatyczny spadek przemocy. Czlowiek, jako bestia bardzo inteligentna, szybko adaptujaca sie do warunkow w jakiej jej przystalo zyc, faktycznie przestal zabijac z uzyciem broni, ale domniemanie przerzucil sie na inne narzedzia. Źródło

Co mozemy w tych danych zauwazyc? W roku 1996 znaczaco wzrasta liczba napadow z bronia w reku jak i bez broni. Trend ten jest kontynuowany przez nastepne lata, zeby w koncu po roku 2000 zaczac malec. Ogolna tendencja spadkowa dla tych przestepstw jest odwrocona przez 6 lat, gdzie dopiero w roku 2002 wracamy do tendencji spadkowej sprzed roku 1996.

Innym trendem jaki mozemy w tych latach zauwazyc to liczba zarejestrowanej broni w rekach Australijczykow. W roku 1996, po rzadowym wykupie prywatnej broni, w rekach obywateli pozostawalo 2.2 miliona sztuk broni. W roku 2013, poprzez import oraz produkcje rodzima, Australijczycy wrocili do poziomu sprzed rozbrojenia. Bron importowana jest na poziomie okolo 44 000 sztuk rocznie. Daje to nam ponad 300 000 sztuk nowej broni w roku 2002 i zwyzkowa tendencje w latach nastepnych. Czy te 300 tysiecy sztuk broni to masa krytyczna wymagana do odwrocenia negatywnych trendow przestepczosci? (http://www.smh.com.au/federal-politics/editorial/three-million-guns-is-more-than-enough-20130114-2cppg.html)

Oczywiscie w poscie tym popelniam cala liczbe zalozen oraz bardzo prostych analiz. Nie zaglebiam sie w inne czynniki ktore mogly spowodowac taki a nie inny przebieg wykresu przestepczosci. Jasnym jednak wydaje sie, ze nie ma prostolinijnej zaleznosci pomiedzy przestepczoscia a iloscia broni dostepnej w spoleczenstwie. Jesli jednak ona istnieje, jest to zaleznosc pozytywna.

Wiecej broni = mniej przestepczosci.

Oczywiscie, w Australi od roku 1996 nie bylo nastepnej masakry z bronia. Ale czy przyczyna faktycznie jest spadek broni? W ksiazce obroncy Martina Bryanta przyczyna morderstw miala byc chec pobicia liczby wczesniej zabitych ludzi. Bryant chcial zrobic cos przez co zostanie zapamietany, jego status uposledzonego wyrzutka spoleczenstwa zostanie zastapiony obrazem krwawego mordercy, pozostajacy na zawsze w pamieci ludzi. Media w Australii zostaly bezposrednio oskrazone o manipulowanie zdjeciami Bryanta, tworzenie artykulow majacych na celu uzyskanie konkretnego efektu (Źródło: “Australian Studies in Journalism” Department of Journalism, University of Queensland. 1996. strona. 296. oraz esej Anny Smith i Lidi Weaver z 2004 do znalezienia w  “On Display: New Essays in Cultural Studies. Victoria University Press. strona 139”, ISBN 0-864-73454-9). Na rowni z procesem mordercy opinia zainteresowala sie praktyka mediow w takich sytuacjach i oceniale je negatywnie. Nastepni szalency mieli wiec mniejsza szanse zeby zaczac zabijac i zainteresowac swoja osoba swiat i opinie publiczna. Wiekszosc masakr z uzyciem broni oraz innych narzedzi jest forma terroryzmu oraz proba zaistnienia przez osoby dopuszczajace sie tych czynow. Poprzez eleminacje  gloryfikacji tych osob w mediach, czesciowo zostaly wyeleminowane pobudki z jakich zbrodnie te byly popelniane.